Ironman 70.3 Mallorca

Op zaterdag 14 mei was het eindelijk zover. De eerste editie van de 70.3 Ironman Mallorca kan beginnen.
Na maanden van voorbereiding kan ik eindelijk los. Op een klein kuchje na in de maand maart is de voorbereiding helemaal volgens plan verlopen. Ik zeg plan, geen schema, ik train op gevoel. Heb ik geen zin, geen trainingen, heb ik wel zin, dan ga ik er tegenaan.
Ik beperk me tot de wedstrijddag omdat de 2 weken van trainingen samen met Rinus, Helga en Wim te mooi zijn om hier neer te schrijven. Wie hierover meer wil weten mag gerust een keertje meegaan en genieten van de wondermooi natuur op Mallorca.

Nu racingday!!!!!
Omdat Helga als eerste eraan moet beginnen. (8u10) hebben we een taxi om 6u15 laten voorrijden. Stipt om 6u15 vertrekken we vanuit ons hotel richting Alcudia. De rit duurt een kleine 10 km tot aan het gigantische parc-ferme ( 1200m vanaf einde zwemmen tot aan start fietsen).
In het parc-ferme gelijk begonnen met mijn fiets raceklaar te maken. Plastic zak verwijderen, bidons erop, banden oppompen, nog snel een foto met Heleen, controle bike en runbag. Klaar!!!
Buiten het parc-ferme samen met Rinus een poging gedaan om een paar broodjes door de keel te jagen. Bij beiden wilde dit niet zo erg lukken. Beetje zenuwen. Rinus bekende me dat hij zich eigenlijk afvroeg waar hij nu weer aan begonnen was….. Ik heb hem toen ook maar bekend dat dit gevoel ook bij mij overheerste. Hahaha ouwe zakken.Omdat we beiden geen zonaanbidders zijn hebben we ons vervolgens ingesmeerd met factor 50. Niet verbranden was de boodschap. 
 
Vervolgens zijn we rustig richting start gelopen. Helga hebben we tijdens deze  voorbereidingsfase niet meer gezien. Een half uur voor de starttijd was het verzamelen geblazen in de startkooi 3, om de 10 minuten een kooi opschuiven en dan START!!
Omdat ik de laatste dagen een supergevoel had tijdens de zwemtrainingen had ik besloten op  de eerste rij te gaan staan en echt vol te starten. Met 250 dolle 45 plussers was dit ook aan te raden als je niet gesopt wilde worden.

9u10 Go!!!!
Gelijk een raketstart gemaakt…vol maar dan ook vol gaan zwemmen om uit de meute te blijven. Na een paar honderd meter merk ik dat ik nog steeds vooraan in het veld lig en besluit om zo lang als mogelijk in de voeten te blijven van mijn 3 a 4 voorgangers. Gevolg was dat ik helemaal stuk maar na 29 min 06 sec op het droge stond.. Bombenzeit!!!!!!!
Vervolgens mijn bikebag zoeken en dan de fiets op. Op de fiets gelijk een gel tot mij genomen en karren maar. Omdat ze een erg hete dag voorspelden had ik voor mezelf uitgemaakt dat  prioriteit nummer 1 finischen was. Geen gekke dingen op de fiets, sparen en nog eens sparen voor het hete looponderdeel was de boodschap. In tegenstelling tot Rinus zat er voor mij toch geen Vegasticket aan te komen. 5 min meer of minder maakte niet uit. Veilig en fit de eindstreep halen was het enige doel.
Het fietsparcours zag er als volgt uit. 10km vlak , vervolgens een klim van 20km (gemid 5,6%), afdaling 13km en vervolgens  bijna vlak tot aan het einde.
De klim heb ik gewoon op eigen tempo opgereden. Tijdens de klim zijn me maar 3 of 4  mensen voorbij gereden. Boven aangekomen even de tijd genomen om een 2e gel te nemen om vervolgens aan de afdaling te beginnen. Dit was een paar ander mouwen. Ik werd gelijk omsingelt door een 6-tal super kamikaze niet dalers. Verschrikkelijk wat sommige mensen voor risico,s nemen in een afdaling. Wat een bende!! Ik heb toen wijselijk besloten om uit de buurt te blijven van deze WILDEN. Beneden aangekomen wilde ik het tempo gevoelig opvoeren omdat vlak en rechtdoor toch beter bij me passen. Bij het eerste en het beste gat in de weg  ging vervolgens mijn opzetstuur los. Niks meer in de beugel liggen tijdens de laatste 45 km. Niet erg hoor, ik had al 2 weken zonder opzetstuur rond gereden, die laatste 45 km zou ook wel lukken. Na me onderweg mateloos te gestoord te hebben aan een bende plakberen bereikte ik na 2u45 fietsen het giga parc-ferme. Fiets netjes ophangen en vervolgens op zoek naar mijn runbag.

Het loopparcours was een vlak. Langs de kust heen en over een ventweg terug. Heerlijk, op het inmiddels fel stekende zonnetje na. Pffffffff!!!
De eerste ronde verliep voorspoedig, lekker tempo en niet denken aan de hitte. Lalalalaa  Niet wandelen!!! Dat had ik voorgnomen. De tweede ronde verliep ook volgens plan, iets langzamer dan de eerste. Maar niet zeiken…ik loop nog. Halverwege derde ronde is het prijs. Mijn rechter hamstring slaat tilt!!!!!!!Miljaar, niet nu is mijn eerste gedachte. En vloeken maar hahahaa. Na 2km wandelen en kloppen op mijn hamstring gaat het beter, terug mijn ritme zoeken en verder joggen ( heel voorzichtig) . In de laatste ronde van 5km plus 1,1 km  naar de eindstreep toe gaat het weer beter en kan ik toch nog behoorlijk doorlopen.
Na 5u20 bereik ik de eindstreep. Geweldig gevoel.. ik heb het weer gedaan. Even voorbij de eindstreep zie ik Helga en Rinus op een bankje zitten. Beiden happiedepeppie. Helga is happy omdat zij na enkele zware verkoudheden toch de finisch heeft gehaald. ( in een supertijd!!) Rinus is eveneens happy omdat hij de overwinning plus het fel begeerde Vegasslot heeft binnengehaald. Super gedaan ouwe lollie!!!
Na de nodige uitcheck procedures zijn we naar ons hotel gefietst om ons te verfrissen. Na de opknapbeurt zijn we weer teruggegaan naar Alcudia om daar deel te nemen aan de prijsuitreiking en om het pastabuffet aan te vallen.
Zo nu stop ik met vertellen..iedereen die meer wil weten …. Volgend jaar 12 mei is er de 2e editie van de 70.3 Ironman Mallorca.
Indien alles een beetje meezit zal ik weer van de partij zijn.

Greetings,
JP (el presidente)